Julius Pasgeld
Julius Pasgeld

Wie betaalt de veerman?

‘Rijswijk, hou je koeien in de wei!’, stond er veertig jaar geleden op affiches die de helft van de Rijswijkers voor hun ramen hadden hangen. ‘Tussen Delft en Rijswijk zal er nooit worden gebouwd’, beloofden de toenmalige lokale Rijswijkse politici met de hand op het hart.

Eigenlijk hadden we het toen al kunnen zien aankomen. Als lokale politici iets met de hand op het hart beloven weet je zeker, dat na enige jaren het tegendeel het geval zal zijn. Rijswijk is sindsdien verworden tot een anomalie. Want waar in Nederland vind je tegenwoordig nog een zelfstandige gemeente die vrijwel in het centrum van een andere gemeente ligt? Zelfs onder auspiciën van de lokale partij ‘Onafhankelijk Rijswijk’ is Rijswijk er sindsdien niet in geslaagd om zich als iets anders te profileren dan een  gemiddelde Haagse stadswijk. Ja. De Rijswijkse Schouwburg is misschien nog typisch Rijswijk . Maar verder wijzen de samenwerkingsverbanden in Rijswijk overal in de richting van een steeds grotere afhankelijkheid van Delft, Voorburg-Leidschendam, het Westland en vooral Den Haag. Onderwijs, hulpdiensten, de Plaspoelpolder, verkeers-infrastructuur, bibliotheken. Overal en op alle gebieden wordt samengewerkt. En dat is maar goed ook. Dus hoezo Onafhankelijk Rijswijk? Wordt het niet de hoogste tijd dat deze misleidende, demagogische partij met de staart tussen de benen verdwijnt?

Ik had het over de Rijswijkse Schouwburg als laatste restant van de ooit zo bloeiende, ware Rijswijkse geest. Maar ik zie wat over het hoofd. Het pontje! Het Rijswijkse pontje Keereweer, waarmee je sinds mensenheugenis ter hoogte van het Pasgeldlaantje voor één cent het Rijn-Schiekanaal, beter bekend als de Vliet, kon worden overgezet. Als er nog iets typisch Rijswijks in Rijswijks restte was het dat pontje toch wel. Totdat…

Ja. Totdat onze dappere Dodo van Onafhankelijk Rijswijk, Dick Jense, het nodig vond om uit oogpunt van besparing de veerman Aad van Geest, na 22 jaar trouwe dienst zomaar aan de dijk te zetten en het veerstokje over te geven aan een onervaren, maar goedkoper bedrijf met onervaren, maar goedkopere mensen uit de sociale werkverschaffing. Uit oogpunt van besparing dus.
En dat was in Rijswijk wel nodig. Want hoeveel jaar staat het oude stadhuis aan de Generaal Spoorlaan nu al leeg a raison van 50.000 euro per maand? Negen jaar! Dat is 5,5 miljoen euro! Ja, en dan wordt het natuurlijk hoog tijd om de veerman eens aan de dijk te zetten. ‘Pennywise and poundfoolish’ heet dat in het Engels.  In het Nederlands zou het: ‘Dick Jense vliegt weer eens uit de bocht’ heten.

En wat gebeurt er tot overmaat van ramp? Vorige week zat de nieuwe, goedkope, onervaren veerman eens gezellig met iemand te babbelen tijdens de overtocht. ‘Kijk uit’, riep een 13-jarig meisje nog. Maar het was al te laat. Pontje geramd door grote aak. Twee mensen te water. Gelukkig geen doden of gewonden.

Maar wat wil ik daar nou eigenlijk mee zeggen?
Was het anders gegaan als Den Haag de veerman had betaald? Nee. Natuurlijk niet. Dus laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Hef Rijswijk maar op. Want het maakt niet meer uit of je door wethouder Dick Jense of door wethouder Peter Smit wordt gebeten.
Geplaatst op: Vrijdag 10 februari 2012 om 09:13 uur
414188
bezoekers
© 2012 - Julius Pasgeld