Wonen in Den Haag

(Uit: Haags Nieuwsblad 1 december 2006)

Het wonen in Den Haag is niet altijd even eenvoudig. Allereerst hebben we daar de kwestie van het Van der Vennepark. In de Haagse gemeentepolitiek zouden ze er zelf van zeggen dat die kwestie de schoonheidsprijs niet verdient. Daarmee bedoelen ze eigenlijk dat het een aanfluiting voor de democratie is geworden. De gemeenteraad drukte er in het Van der Vennepark een jaar geleden een opvangcentrum voor drugsverslaafden doorheen. Volkomen tegen de zin van de bewoners. Logisch. Wie wil er nou in het drukstbevolkte deel van de stad ook nog een opvangcentrum voor drugsverslaafden bij. Welke idioot zet trouwens een opvangcentrum voor drugsverslaafden in de buurt van kinderen?

Bij de opening van het opvangcentrum sprak men af dat er na een jaar eens gekeken zou worden of de overlast inderdaad was toegenomen. Nu zou je zeggen, dat degenen die er vlak bij wonen dat zouden mogen bepalen. Maar nee. In Den Haag gaat dat anders. Daar bepalen de mensen die er zelf het minste last van hebben, hoeveel overlast de mensen hebben die er het meeste last van hebben. En wat bleek: de overlast rond het opvangcentrum was gedaald. Niks aan de hand dus en niet verder zeuren, zou je zeggen. Er bleek echter nog meer. Maar dat werd achtergehouden: de overlast in de wijde omgeving van het opvangcentrum was in de gehele wijk veel meer gedaald dan in de directe omgeving. Diverse andere maatregelen, waarvan de bewoners in de directe omgeving ook graag hadden willen meegenieten, hadden voor die relatieve daling gezorgd. De conclusie kan dus niet anders zijn, dan dat het opvangcentrum op zich voor meer overlast heeft gezorgd. In dat geval had de gemeente beloofd dat het zou worden gesloten. Op het moment dat ik dit schrijf heeft de behandeling nog niet plaatsgevonden. Maar op het moment dat u dit leest was dat wel het geval. Ik ben benieuwd.

Over overlast gesproken: De bouw van de Haagse Zwaan over de Utrechtsebaan veroorzaakt bij de omwonenden zoveel overlast dat onlangs dertig woedende bewoners van Bezuidenhout-West het stadskantoor Haagse Hout aan de Loudonstraat hebben bestormd. De maat was vol. Opeens waren er namelijk grote hijskranen op hun stoep verschenen. Straten werden, zonder enige waarschuwing vooraf, afgesloten. En er was een enorme klereherrie van ’s ochtends zeven uur tot ’s avonds half tien. De bewoners verklaarden hun aanval op het gemeentekantoor met: ‘Omdat wij vaak door de gemeente worden overvallen, hebben wij nu ook maar eens een overval gepleegd.’

Prettig wonen in Den Haag moet soms met een korreltje zout worden genomen. En neem maar een pak zout in voorraad. Want het gaat maar door. Dat noemen de stadsbestuurders ‘levend’. Den Haag is een ‘levende stad’, die nooit klaar is. Nou, dat merken vooral de bewoners van de wat gewonere buurten. Want heel toevallig zijn het Belgisch Park, de Vogelwijk en al die andere sjieke buurten al tientallen jaren wèl klaar. Maar ja. Wie zou daar nou willen wonen? Nergens een opvangcentrum voor drugs te bekennen. Nooit zomaar ineens een grote hijskraan voor de deur.
Nee. De wat minder welgestelden in Den Haag treffen het maar met zo’n gemeentbestuur.

Geplaatst op: Vrijdag 1 december 2006 om 16:46 uur